För
koortn an den 12. Augsust hett de Künstler Ruppe Kosilek ut dat Künstlerhuus
in de Ottestraat 1 een Buddelschipp mit een lüttjen dänischen Rahsegelmodell,
een Föftidänenkronenschien, Addres un Telefonnummer bin bi een Hoobnrundfohrt
op de Eckernför Bucht int Waater smeetn. Dütt Buddelschipp is een Dag laater
an den Straand vun Eckernför vun Fru Schattschneider funn worrn. Ick hefft
mit de beiden Lüüt snackt un mi vertelln laatn wi dat nun so aafflaapn is.
Fru Schattschneider wohnt direkt an de Strandpromenade un hett ut ehr Stuuvnfinster
een feinen Blick över dat Waater. Dormit se morns glieks fix in den Dag
rin kümmt maakt se jümmers een strammn Spazeergang an de Waaterkannt bit
to den Steenwall koort vör dat WTD un torüch. So entgeiht ehr ok keen besunneret
Strandgut un find an den Dünnersdag, 13. August de Glasflasch. Süüt dor
een Zettel bin. Is woll een Flaschenpost un is ok noch ganz propper dicht
maakt. „Wi kann ick dor nun maal gau ran?“ Will doch sehn wat dor för een
Botschaft bin is. An de Promenad steiht een Mülltünn. Op de Isenkannt sleit
se de Flasch twei un nun kümmt de Överraschung an dat Licht. Dat, dat is
jo mehr as een Flaschenpost. Dat is jo ok een Buddelschipp mit een Seilschipp,
Geldschien un een Zettel mit Addres un Telefonnummer bin.Dat is jo een „Eckernförtelefonnummer“.
Is mi jo pienli west, dat ick de Flasch eenfach twei haut hefft. „Roop ick
dor nun maal an oder warrd de goode Mann truurig ween wenn he vun den Scherbenhuupn
hört“. Se hett anroopn un so mit Ruppe snackn kunnt. Den ganzen Kraam wull
se geern bi em wedder affgeevn. “Wir können uns bei mir im Atelier im Künstlerhaus
in der Ottestraße 1 treffen und alles miteinander besprechen.“ „ Ich komme
gleich zu Ihnen rüber. “Wenn man vun de Straat Jungfernstieg ut in de Ottestraat
will, so mutt man eerst eenmaal dörg de lüttje Straat Hafengang gohn. Se
geiht nun vun den Jungfernstieg ut in de vermeentliche Ottestraat, steiht
vör de Huusdör Nr. 1 , ringelt un ringelt. Dor röhrt sick rein nix. No,
doch keen Minsch to Huus? Versöcht dat een poor Stünn laater noch eenmaal.
Keen een röhrt sick. Se hett de Nees vull un schüfft koort entslaatn dat
Schipp un den Rest dörg deen Breefschlitz un ferdi is se dormit. Annern
Dags röppt Ruppe bi ehr an. “Frau Schattschneider wir wollten uns treffen
oder ist da etwas dazwischen gekommen?“ „ Ich war ein paar mal vergeblich
vor der Haustür Nr. 1 und habe letzendlich alles in den Briefkasten geschoben.“
Dat weer de verkehrte Kassn. De Hoobngang 1 un nich de Ottestraat 1 . Ruppe
nun hin to den Hoobngang 1 üm allns seeker to stelln. De Fru kunn dor ok
rein gor nix mit anfangn un weer hiel froh dat de snaakje Post an den richdign
Mann keem. Twüschen Ruppe un Fru Schattschneider geev dat liekers an End
in ehr Wohnung noch een Dreepn.
Den dänischen Schien mit een Stempelopdruck „Finnelön“ wull se pordu nich
beholln. Dat lüttje Seilschipp steiht nun mit een poor annere Kuddermodelln
tohoop op de Finsterbank vun de Wohnstuuv mit Waaterblick. Dat weer de Geschicht
vun dat Buddelschipp un de Flaschenpost tohoop. Wi sitt beide in de Sesseln,
drinkt een Tass Koffi un laat uns Gedankn övert Waater fleegn. “Nun seggn
se mi maal Herr Huß, wat hett dat nun allns mit Kunst to doon?“ „Tja, Fru
Schattschneider dat is een groodes Thema un wi beiden warrd dat hüüt woll
nich toreg klamüsert kreegn.“ Eens is seeker, dat Buddelschipp hett een
See – un Landreis maakt un hett de Minschen in Bewgung bröcht un miteenanner
verbunn. Obers hem se nich ok all mehr Flaschenpost funn?. “Jo,tweemaal
all!“ Een tietlang hebbt wi unsern Wohnwaagn in Großenbrode/Lütjenbrode
op den Campingplatz stohn hatt. So um de sömbdiger Johrn hefft ick an den
Strand een Flaschenpost funn. Twee Schwestern ut „Anneberg/Erzgebirge“ halln
in de DDR – Tiet över de Partei een Genesungsurlaub in een olle Schün op
de Insel Hiddensee spendeert kreegn. Een Affwesselung för de beiden weer
ünner annern Flaschenpost schrievn un op de Seereis to schickn. Een dorvun
keem an uns Strand an un weer woll för mi bestimmt. Klor, hefft ick torüch
schreevn. Dat geev een reegn Breefwessel. Ok hüüt noch. Dat sünd all över
30 Johr. Ick schriev nun maal to geern Breefe. Nich nur Breefe sunnern ok
Pakete mit Kaffee,Tee. Schokolod usw. sünd över de Grenz no Anneberg gohn.
Nun köönt wi uns jo ok beseukn. So köönt sick de Tieden ännern. Tein Johr
weer de Campingplatz bi Gut Hohnsteen uns Heimat. In de Sommertiet weern
wi hier an de Ostsee un in den Winter gung de Reis wi de Vaagels in den
warmen Süden. So för veer, fief Johrn hefft ick bi een vun mien Gesundheitsspazeergänge
an de Waaterkant in der Eckernför – Bucht de tweete Flaschenpost funn. De
keem vun de Deern „Sara Schneider“ ut Laboe. Se is dortomaal so üm de föftein
Johr olt west. Promt hefft ick torüchschreevn un se besöcht mi bit hüüt
to Dags noch in Eckernför. Bi so een Gelegenheit hefft ick ehr maal fraagt
op se wull nich leever een Breef vun een staatschen jungn Mann kreegn hall.
„Sara“ hett sick freut, dat överhaupt een Post torüch keem un se sick op
düssn Wech kenn leernt hebbt. Een Flaschenpost geiht op de Reis un dörg
een Fögung schwappelt se den richdign Minschn vör de Feut.
Wer kann mi een nee Geschicht vertelln?
Roop doch maal an! Tel.0172 – 6604598.
Jüm Flaschenpostverteller Ewald Huß.
Diese Inhalt ist
unter einer
Creative Commons-Lizenz
lizenziert.
[weiter]